
相遇:相迕。
违背;不顺从:违迕。
wǔ
1.(形声。从辵(chuò),午声。本义:相逢;相遇)。
2.同本义。
3.违反;违背。
4.交错;夹杂。
5.触犯。
wǔ
1.①违反;抵触。《论贵粟疏》:“上下相反,好恶乖<span class="fontred">迕</span>。”
2.②相遇。《后汉书·陈蕃传》:“王甫时出,与番相<span class="fontred">迕</span>,适闻其言。”
3.③交错。宋玉《风赋》:“耾耾雷声,回穴错<span class="fontred">迕</span>。”