
监督指挥:督战。督办。督师。督率。
姓。
dū
1.(形声。从目,叔声。本义:察看督促,监督)。
2.同本义。
3.统率,指挥。
4.统帅诸军的将领。
5.姓。
dū
1.①监督;督察。《序》:“时予方以讨贼<span class="fontred">督</span>师桂林。”
2.②统率诸军的将领。《出师表》:“将军向宠,性行淑均,晓畅军事,试用于昔日,先帝称之曰能,是以众议举宠为<span class="fontred">督</span>。”《赤壁之战》:“遂以周瑜、程普为左右<span class="fontred">督</span>,将兵与备并力逆操。”
3.③率领;统领。《冯婉贞》:“旋见一白酋<span class="fontred">督</span>印度卒约百人。”
4.④责备;责罚。《鸿门宴》:“闻大王有意<span class="fontred">督</span>过之,脱身独去,已至军矣。”
5.⑤中间;中。《庄子·养生主》:“缘<span class="fontred">督</span>以为经。”
6.【督过】督察责备。
7.【督课】督察考核。
察也。一曰目痛也。从目叔聲。