
拍:拊掌(拍手)。
古又同“抚慰”的“抚”。
fǔ
1.(形声。从手,付声。本义:抚摸)。
2.同本义。
3.拊掌:拍手。表示惊讶,恼怒或欢喜。
5.体恤抚慰。
6.抚摸。
fǔ
1.①抚摸。《新唐书·魏征传》:“帝悲懑,<span class="fontred">拊</span>之流涕,问所欲。”
2.②抚慰;安慰。《冯谖客孟尝君》:“不<span class="fontred">拊</span>爱子其民,而贾利之。”
3.③拍;轻击。《孔雀东南飞》:“阿母大<span class="fontred">拊</span>掌。”
4.④抚养;保护。《诗经·蓼莪》:“<span class="fontred">拊</span>我畜我,长我育我。”
5.⑤搏拊,古代一种打击乐器,形如小鼓。《周礼·天官》:“师瞽登歌,令奏击<span class="fontred">拊</span>。”
揗也。从手付聲。