美好。
美丽的女子。
shū
1.(形声。从女,朱声。本义:美好) 同本义。
2.美女。
1.①美好。《诗经·静女》:“静女其<span class="fontred">姝</span>,俟我于城隅。”
2.②美女。《陌上桑》:“使君遣吏往,问是谁家<span class="fontred">姝</span>。”
原文好也。从女朱聲。