
旺盛、兴起。 【组词】:蓬勃、生气勃勃
→勃然
bó
1.(形声。从力,孛(bèi)声。本义:排,推动) 同本义。
2.兴起;旺盛。
3.乖戾。
4.变容、变色的样子。
5.粉末;粉状物。
6.姓。
bó
1.①盛;旺盛。《左传·庄公十一年》:“禹、汤罪己,其兴也<span class="fontred">勃</span>焉。”
2.②猝然变色。
3.③粉末,花粉。《齐民要术·饼法》:“干剂于腕上手挽作,勿著<span class="fontred">勃</span>。”
4.④争斗。柳宗元《憎王孙文》:“<span class="fontred">勃</span>诤号,唶唶强强。”
5.⑤通“渤”。《汉书·武帝纪》:“东临<span class="fontred">勃</span>海。”
6.⑥通“悖”,乖戾。《淮南子·氾论训》:“为论如此,岂不<span class="fontred">勃</span>哉。”
7.【勃谿】争斗,争吵。《庄子·外物》:“室无空虚,则妇姑<span class="fontred">勃</span>。”
排也。从力孛聲。